TALSAYAK

Edebiyat ve Eğitim Seçkisi

Yalnız Ağaç

Posted by talsayak 25 Kasım 2005





Bizim sokağın sonunda,
Bir yalnız ağaç vardı bir zamanlar.
Görmüş geçirmiş bir hâli vardı
Biraz eğik ve mahzundu her an,
Ne zaman canım sıkılsa ona koşardım
Dertleşirdik saatlerce.
Öylesine düşerdi ki yaprakları,
Anlamlı, hafif ve sarı;
Bana dökerdi içini,
Bana fısıldardı kederini,
Unuturdum ben her şeyimi.
Bir sokak köşesinde yapayalnızdı
Söyler dururdu her güz
Şarkılarını,
Duymamak mümkün değildi
Şarkılarla ağlıyordu sanki
Gecelerde ve gündüzlerde durmadan ağlıyordu.
Bir sabah uyandığımda o yoktu,
Artık o yoktu,
Bir fırtına ardından yıkılış….
Ve bana sadece şunları söylemişti;
“Her ömrün bir sonu vardır,
Mutlu da olsa, mutsuz da
Eğer benim gibi yalnızsan,
Ölümün kaygısızca.”

SELİM RAŞİT GÖL
11 /FA

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

 
%d blogcu bunu beğendi: